Beste goede vrienden van het Alegria Okra koor!
Tot mijn spijt moet ik nu afscheid nemen.
Ook druk ik onmiddellijk mijn spijt uit over de bruuske en plotse manier waarop dit moet gebeuren.
Ik had nu graag bij jullie geweest maar in het leven heb je niet alles in handen – dat zou niet goed zijn –
Wie alles in de hand neemt en denkt alles te kunnen doen loopt vlug tegen de muur.
Denk maar aan dat mooie verhaal
waarbij wat je in de hand neemt om te kunnen grijpen,
Snel en glad door je vingers heengaat…
Andere inititiatieven roepen me vandaag weg van mijn geliefde Mesa koor!
En het is met spijt in het hart dat ik jullie moet achterlaten.
Mijn opdracht bij mijn nieuwe werkgever de ‘D.A.V.’ die nu begin deze maand start laat me vandaag niet langer toe werk en muziek overdag te combineren.
En dat is heel spijtig.
Toch heb ik goed nieuws!
Het koor komt vandaag niet in de tocht te staan!
Ik heb met het regiobestuur zelfs tot gisterenavond laat nog overlegd en we hebben samen een snelle oplossing gezocht voor dit spijtige probleem.
Ik geef jullie, met emotie, in de handen van mijn waardige opvolgster Rosita, die voor jullie geen onbekende is!
Ik hoop dat U met haar de juiste toon vindt, maar dat U even goed luistert naar haar dan dat U dat naar mij deed!
Ik heb haar trouwens gezegd dat ze veel aandacht zal moeten geven aan de mannen in het koor, ze hebben dat nodig!
Dan zal alles goed gaan!
Ik kom wel nog eens af en laat me wel nog eens zien, als ik bij de D.A.V. een dag verlof kan nemen.
Dan kunnen we nog eens vertellen over de mooie dingen en de fantastische verhalen die we samen meemaakten. En dan kom ik nog eens luisteren.
Omdat dit allemaal zo snel gegaan is, en zo onpersoonlijk heb ik toch voor ieder nog een aandenken aan onze samenwerking.
Ik weet dat jullie dit mooie aandenken zullen koesteren, neem het op in jullie hart, het zal ons blijvend herinneren aan de mooie uren samen!
En om van dit alles niet te triestig te worden vraag ik aan Rosita en Denise om maar vlug door te gaan met de repetitie
Het ga jullie goed!
Jan
Tot mijn spijt moet ik nu afscheid nemen.
Ook druk ik onmiddellijk mijn spijt uit over de bruuske en plotse manier waarop dit moet gebeuren.
Ik had nu graag bij jullie geweest maar in het leven heb je niet alles in handen – dat zou niet goed zijn –
Wie alles in de hand neemt en denkt alles te kunnen doen loopt vlug tegen de muur.
Denk maar aan dat mooie verhaal
waarbij wat je in de hand neemt om te kunnen grijpen,
Snel en glad door je vingers heengaat…
Andere inititiatieven roepen me vandaag weg van mijn geliefde Mesa koor!
En het is met spijt in het hart dat ik jullie moet achterlaten.
Mijn opdracht bij mijn nieuwe werkgever de ‘D.A.V.’ die nu begin deze maand start laat me vandaag niet langer toe werk en muziek overdag te combineren.
En dat is heel spijtig.
Toch heb ik goed nieuws!
Het koor komt vandaag niet in de tocht te staan!
Ik heb met het regiobestuur zelfs tot gisterenavond laat nog overlegd en we hebben samen een snelle oplossing gezocht voor dit spijtige probleem.
Ik geef jullie, met emotie, in de handen van mijn waardige opvolgster Rosita, die voor jullie geen onbekende is!
Ik hoop dat U met haar de juiste toon vindt, maar dat U even goed luistert naar haar dan dat U dat naar mij deed!
Ik heb haar trouwens gezegd dat ze veel aandacht zal moeten geven aan de mannen in het koor, ze hebben dat nodig!
Dan zal alles goed gaan!
Ik kom wel nog eens af en laat me wel nog eens zien, als ik bij de D.A.V. een dag verlof kan nemen.
Dan kunnen we nog eens vertellen over de mooie dingen en de fantastische verhalen die we samen meemaakten. En dan kom ik nog eens luisteren.
Omdat dit allemaal zo snel gegaan is, en zo onpersoonlijk heb ik toch voor ieder nog een aandenken aan onze samenwerking.
Ik weet dat jullie dit mooie aandenken zullen koesteren, neem het op in jullie hart, het zal ons blijvend herinneren aan de mooie uren samen!
En om van dit alles niet te triestig te worden vraag ik aan Rosita en Denise om maar vlug door te gaan met de repetitie
Het ga jullie goed!
Jan
